مراسم در روز تاسوعا ساعت ۳ در محل آمفی تئاتر کانون اصلاح و تربیت استان تهران برگزار شد. تا حدودی می دونستیم قراره چه اتفاقاتی بیفته، ولی استقبال مردم را نمی شد پیش بینی کرد و باید منتظر می موندیم. به هر حال روزی بود که همه جا مراسم و برنامه داشتند و ما هم داشتیم

می توان پیش از واقعه در سوگ فردای نیامده نشست و در تاسوعا برای رسیدن عاشورای خونین فردا  لحظه شماری کرد که وا اسفا که فردا در چه غمی فرو خواهیم رفت، و می توان تاسوعایی ساخت که در پی اش هرگز عاشورای پر دردی در کار نباشد. گویا کوفیان خواهان مرگ حسین(ع) راه اول را بر می گزینند و ما ثابت کردیم که می توان در راه دوم پا نهاد. اگرچه آزادی عده ای از بچه ها آغاز راه پر فراز و نشیبی برای ماست، اما اگر می توان تاسوعا را دگرگون کرد و راه کوفه را برای حسین(ع) باز کرد، می توان در عاشورا نیز به یاری سپاه حسین تاخت تا زنده و همیشه پیروز میدان باشد. و شاید این همان پیامی است که در عاشورا به دنبالش هستیم و این گواهی است بر پایمال نشدن خون حسین.  اینبار بر خلاف هر تاسوعایی که از پیمان شکنی کوفیان در عزا بود ما با حسین بیعت کردیم. اما بیعت با حسین آغاز راهی دشوار و پر مسئولیت است.